تبليغاتX
صبحی روشن

صبحی روشن
داستان


چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387

در یک ماه اخیر به کلینیک نازایی خانمی مراجعه کرد که حدودا 26 ساله بود و شوهرش 42 ساله که مدت 20 سالی را هم در امریکا گذرانده بود حالا چه کرده بود نمیدونم اما بعد از 20 سال میاد ایران ساکن میشه و با این خانم ازدواج میکنه شوهره وضعیت مالی خوبی دارد. در روند درمان نازایی مرد هم باید مشاوره دکتر اورولوژی مرکز را داشته باشد و ویزیت بشود به همسر این خانم گفتیم باید بروی اورولوژیست کلینیک تو را ویزیت کنه قبول نمیکرد و میگفت چه ربطی دارد من مشکلی ندارم زنم حامله نمیشود وگرنه من سالم هستم اون مشکل دارد من گمان کردم نکنه در خارج ازدواج کرده و بچه دار شده اما این اقا هم چنان حرف قدیمیها را میزد که زن باید حامله بشود چرا مرد معاینه بشود در نهایت چون من ادم بی حوصله ای هستم بهش گفتم ویزیت بشه درمان را ادامه میدهیم در غیر این صورت به کلینیک حق مراجعه نداره و اون موقع بود که این اقا مجبور شد اقرار کنه که در حقیقت دچار مشکل در جنسیت هست و وضعیت جنسی مشخصی ندارد اما چون از اول خانواده اون را پسر جا زده او هم به ایفای این نقش ادامه داده وقتی کوچک بوده جهت درمان او اقدام نشده اما وقتی هم بزرگ شده خودش در امریکا خواسته اقدام کنه دیر شده

گفتم خوب چرا زن گرفتی ؟ گفت خوب باید میگرفتم ادم نیاز به همدم داره با خانمه صحبت کردم که ببینم اصلا حالیش هست اون هم جواب های عجیب غریب میداد در نهایت گفت برام مهم نیست فکر میکنم یک بابا پولدار دارم !!!!!!!!!!!!!! نمیدونم تا کی میخوان به این روال ادامه بدهند اما عجیبن .

نوشته شده در  ساعت 22:22  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387

نوشته شده در  ساعت 20:25  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387
یکی از دوستان وبلاگ نویسم خواسته بود عکس دریا را از نزدیک بگیرم دیروز هم برای سیزده بدر این شانس را داشتم اخرین روز لب دریا باشم برای همین تا توانستم عکس گرفتم تا برای یکسال وبلاگ عکس دریا ذخیره داشته باشم 

نوشته شده در  ساعت 20:24  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387

نوشته شده در  ساعت 20:21  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


سه شنبه سیزدهم فروردین 1387

دوستی خواست در یک بازی آرزو های محال را بگم راستش اول فکر کردم هیچ چیز محال نیست وقتی بخواهی وهمت کنی به هر آرزویی میرسی اما کمی که فکر کردم دیدم چرا آرزوهایی هست که محال هست و هر چه همت کنیم به انها نخواهیم رسید که به صورت لیست انها را عنوان میکنم :

1_از هر چه خودم را شناختم یک آرزوی محال دارم که تقریبا بخشی از وجودم شده اون آرزو این بود که کاش دو قلو بودم

2_یک شعر شاملو هست که میگه سال بد سال اشک سال روز های دراز و استقامت های کم سالی که غرور گدایی کرد  اینم یک ارزوی دیگه من که کاش اون سال بد در تاریخ نبود و این شعر هم نبود

3_دوست داشتم تاریخ که میخوندم در ان صحبتی از شکست مشروطه و به توپ  بستن مجلس نبود اسمی از کودتای 28 مرداد سال 32 نبود اون تاریخی که دوست دارم توش دکتر فاطمی جلو جوخه اعدام نیست و شعبان بی مخ قداره بند و امثال ان سرمست سالها عمر نکبتی بکنند

4_دوست داشتم دوباره برمیگشتم سال 56 و دیگه اشتباه های اون سالها اتفاق نمیافتاد دیگه سال 60 و 67 نداشتیم شهیدا هنوز زنده بودن با تمام عشقی که به زندگی داشتن چون عاشق ترین زندگان بودن

5_دوست داشتم جنگ و دربه دری برای مردم کشورمون یک افسانه بود

6_راستش خودم تو زندگی اعتراف میکنم وقتم را زیاد هدر کردم خیلی اوقات هدفم را گم کردم و بیراهه رفتم راستش بخش اعظم زندگیم را  تلف کردم ارزوی محال من اینه که با همین تجربه و تفکر فعلی  وقت از دست رفته را پیدا کنم دوباره از 20 سالگی با یک همت و عقیده و هدف مشخص شروع کنم

7 _در یک ماه اینده تمام دنیا آزاد و اباد باشه هیچ بچه ای غصه ای به دلش نباشه هیچ جنگی هیچ غمی هیچ ادم خونخوار و خود خواهی نباشه

نوشته شده در  ساعت 20:41  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


دوشنبه دوازدهم فروردین 1387

نوشته شده در  ساعت 3:20  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


جمعه نهم فروردین 1387
راستش دلم نیامد تو عکسهایی که گرفتم شما را شریک نکنم هر چند عکسشون بهتر از خودشون هست اما جای دوستام خالی بود همش یاد قراری بودم که دوست وبلاگ نویسم نوید در مورد مهمانی تو شمال نوشته بود واقعا این سفر قشنگ بود اگر در شرایطی بود که ادم میتونست همان قرار مهمانی را داشته و تمام کشور اباد و تمام مردم سلامت بدون مشکل وکشوری آزاد داشته باشیم با دولتی دلسوز و با شمایلی که مایه آبرو ریزی نباشند

 

نوشته شده در  ساعت 20:46  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


جمعه نهم فروردین 1387

نوشته شده در  ساعت 20:41  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


پنجشنبه هشتم فروردین 1387
قسمتهای چند شب اخیر مرد هزار چهره داستان آشنای تابستان سال قبل هست راستش چیز خنده داری نیست خاطرات بدی هست به خصوص برای قربانیان این ماجرا !!!!!!!!!!!!!

نوشته شده در  ساعت 22:19  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


چهارشنبه هفتم فروردین 1387

نوشته شده در  ساعت 18:51  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


چهارشنبه هفتم فروردین 1387
بهار اونقدر قشنگه و اون قدر با خودش طراوت وتازگی میاره که ادم تمام فکر خیالهاش را یادش میره همیشه هوای بهاری برام حس زنده شدن را میاره .

اما سفر دراین زمان هم داستان خودش را داره در حالیکه در صدا و سیما مدام تو بوق کرنا میگویند امکانات برای مسافرین دادیم و هزاران حرف دیگر از روز اول فروردین تا الان من تو یک شهری از استان مازندران بودم راستش از همان روز اول آب نداشتیم و  درتماس با اداره اب هم جواب شنیدیم مسافر زیاده اب کشش نداره فشار کمه من که ابی ندیدم با فشار کم یا زیاد برف میاد اما خوب بهار قشنگی خودش را داره امیدوارم به زودی زود بهار آزادی را هم با همین توانی که بهار طبیعت میاد زمستان را کنار میزند بیاد به زودی زود

نوشته شده در  ساعت 18:50  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


سه شنبه ششم فروردین 1387
عکس قشنگی هست اما راستش اونقدر لای و لجن هست که دیگه عمقی نداره

نوشته شده در  ساعت 1:3  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


سه شنبه ششم فروردین 1387
عکس رودخانه سپید رود فردای طوفان نمیدون چرا طبیعت هم سر ناسازگاری دارد

نوشته شده در  ساعت 1:1  توسط ثریا محمدی  | 


                                                                            


پنجشنبه یکم فروردین 1387
امیدوارم سال آینده سال خوشبختی و آزادی میهن عزیزم از دست اشغالگران وحشی باشد

نوشته شده در  ساعت 19:31  توسط ثریا محمدی  |