امشب همینطور که تو وبلاگها می گشتم یک دفعه یک وبلاگ دیدم با اسم ابزار وبلاگ نویسان من هم هر چی توش کد داده بود گذاشتم تو وبلاگم به این شکل که میبینید در امد فقط تغییر قالب وبلاگ راستش قالب قشنگ پیدا نکردم من خودم این قالب وبلاگ را خیلی  زیاد دوست دارم اما همه ایراد میگیرن که زمینه تیره است زمینه تیره نیست باید کمی صبر کنید تا رنگ صفحه باز شود اما چون علامت ماوس را تغییر دادم دیگه به فرم قالبم نمیخوره و باید عوض بشه دنبال یک قالب تازه هستم

همیشه ما تو زندگی یک اولین داریم که برای خود من شخصا اون اولین ها خاطرات ماندگاری هست .اولین تجربه از هر کاری !!!!!!!!!!!

مسلما اولین روزی که کلاس اول رفتیم برای همه ما اولین تجربه دور شدن از خانواده و اولین قدم در استقلال و شروع زندگی و به نوعی وارد شدن به زندگی آدمهای بزرگ هست . اما باز هم اولین زیاد داریم مثل اولین بار که خودمون رانندگی میکنیم و اولین بار که با مسئولیت خودمان در محل کارمان انجام وظیفه میکنیم حالا هر کسی بر اساس نوع کارش نوع خاصی وظیفه دارد . اما برای من هنوز هم وقتی کاری را میخواهم تازه شروع کنم و نگران هستم یادم میاد که همیشه برای هر کاری یک اولین بار هست

راستش تصمیم گرفتم مبحث بیمارستان مهدیه را ببندم چون هر چی بیشتر بهش فکرمیکنم تا مطلب بنویسم بیشتر احساس فشار روحی میکنم برای همین مطالب جدید  از بیمارستانهای بعدی میگذارم هر چند که یک سری مشکلات در تمام بیمارستان های دولتی مشترک هست و همیشه بوده و هست مثلا غذای افتضاح به خصوص لوبیا پلو !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!آلودگی و کثیفی و نامرتب بودن جالبه که یک متخصص تغذیه هم دارند که فکر میکنم پول مفت گیر ترین ادم هست برای اینکه غذای این بمیارستانها فرقی نداره متخصص تغذیه چه میکند نمیدونم مثلا یک مورد به بیماری که سکته قلبی کرده صبحها نان و پنیر شور میدادند حالا مریض فشار خونی تا کسی هم اعتراض کنه میگویند بیمارستان دولتی هست اما واقعیت این هست که بیمار بیمه همه عمر داره پول بیمه میده که همان مخارج بیمارستان در دوره بیماری است پس مجانی نیست یک عمر کار هست